Dag 240 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – in het geniep – deel 1

equal money capitalismDe vagina en het geniep, twee beste vrienden, als we dat moeten geloven wat onze maatschappij ons via verschillende kanalen influistert. Al heel vroeg wordt een rokje omlaag gedaan wanneer een kindje/meisje het omhoog houdt, en dit is niet om de reden waarom het kindje het rokje omhoog houdt. Het kindje is nog onbevangen, maar de volwassene kijkt door de ogen van de geest oftewel het geestesbewustzijnsysteem, hetgeen een verzameling is van al onze gedachten/opinies/emoties/gevoelens. De volwassene ziet een geslachtsorgaan in een broekje dat misschien teveel in de picture komt bij het oplichten van het rokje. De volwassenen die niet meer onbevangen zijn, bevlekken/bezoedelen zo de volgende generatie met ideeën gebaseerd op angst.

 

Het kindje wordt gedrild/geprogrammeerd en zal uiteindelijk haar rokje niet meer optillen, maar gaan voor handelingen die positieve feedback opleveren. Zo mochten meisjes van mijn generatie ook niet met hun benen wijd zitten, dat begreep je werkelijk niet als kind. Waarom mag ik niet met mijn benen wijd zitten en mijn broertje wel? Nu waren dit nog zaken die ik als kind niet direct verbond met mijn vagina totdat ik ouder werd. Maar het niet aan je vagina mogen zitten en je vagina niet mogen betrekken in spel dat waren directe boodschappen dat, dat ding tussen mijn benen die ze een spaarpot noemden, niet echt pluis was. Het was iets dat je beter kon verbergen, om geen gezeur te krijgen. Gaandeweg ga je het normaal vinden, die geheimzinnigheid rondom je vagina.

 

Maar goed als kind probeer je natuurlijk regels altijd een beetje op te rekken en werd er wel in het spel gespeeld met de vagina. Ik heb het hier niet over betasten, maar betrekken in het spel. Als wij speelden dat we zwanger waren en een kind gingen baren dan ging ons onderbroekje uit. Of wanneer we doktertje speelden dan deed ons hele lijf mee. Op 1 of andere manier gaf dat wel een bepaalde vorm van opgewondenheid, maar geen seksuele opgewondenheid. Het was het rebelleren tegen de regels van het systeem, we deden iets dat eigenlijk niet mocht, dus deden we het in het geniep.

 

En daar ontstond de connectie dat alles wat je met je vagina deed in het geniep moest gebeuren, want het kon het daglicht niet verdragen. De vagina was verdorven en werd je gespot door een volwassenen dan zag je de walging op hun gezicht. De vagina is vies, daar blijf je vanaf en als je er dan zonodig iets mee wilt, dan doe je dat in het geniep om gezeur te voorkomen. Ik bouwde dus een genieperige band op met mijn vagina.

 

En ja toen werd ik zelf moeder en je raad het al ik was wars van hoe men mij geen relatie met mijn vagina had gegund. Ik zag de vagina als iets dat ellende oplevert in vele opzichten, maar wilde dat niet voor mijn dochter. Niet dat mijn dochter bloot door het huis rende en voortdurend sprak over haar vagina, nee, zij ontwikkelde een normale band met haar vagina net als met al haar andere lichaamsonderdelen. Totdat ze 3 werd en heftig begon te masturberen en ik niet goed wist wat ik ermee aan moest. Het liefst deed zij dit op de poef voor het kamerhoge raam. Al mijn alarmbellen gingen af, dit kan niet, wat zullen anderen zeggen, ik voelde dat ik moest ingrijpen, maar ik zag dat ik het door de ogen van een vrouw zag, die nog steeds diep van binnen de vagina als vies en een taboe zag. Ik liet het gaan en probeerde haar af te leiden met andere dingen, wat moeilijk was als zij door ging totdat zij zwetend op het poefje lag. Na een jaar was dit over en zij herinnerd zich er nu niets meer van, het was een fase, waarin ik zag waar ik tegenaan liep maar het nog geen handen en voeten kon geven door zelfvergeving. Ook mijn dochter heeft door andere kanalen van de maatschappij dan haar opvoeding de nodige informatie binnen gekregen over hoe wij het liefst in het geniep de vagina bewonderen/aanraken/over fantaseren. Dat zijn zaken die je bijna niet kan voorkomen in een samenleving als de onze.

 

Ik ben nu een veertiger en het is tijd om te breken met deze onnodige ballast omtrent mijn vagina, ik zal het probleem, de oplossing en mijn beloning hieronder benoemen om in mijn volgende blog door zelfvergevingen dieper op het probleem in te gaan.

 

Probleem:

 

Geloven dat de vagina een minderwaardig onderdeel van mijn lijf is dat verstopt dient te worden en alleen benaderd kan worden in het geniep.

 

Oplossing:

 

De energetische ladingen van het woord en beeld van de vagina afhalen en begrijpen dat die door voorprogrammering van generatie op generatie zijn overgebracht en dat ik dat kan stoppen.

 

Beloning:

 

In eenheid en gelijkheid met mijn vagina kunnen leven en mijzelf aan te sturen wat betreft mijn kijk op/denkbeelden over mijn vagina en niet te handelen volgens mijn voorprogrammering.

Advertenties

Dag 235 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – vrouwelijke bewustwording – deel 2

equal money capitalismDeze blog is een voortzetting van de blog van gisteren, waarbij ik zag toen ik het terug las dat ik gisteren de probleem/oplossing/beloning niet benoemt had in mijn blog, dus is deze ingesloten in deze blog en geen herhaling van gisteren.

 

Probleem:

Overdonderd zijn door de ‘vagina power’ gelijk aan mijn daadkracht en zelfsturing, waardoor ik op een kruispunt kwam tussen het kiezen voor mijn daadkracht of terug kruipen in mijn schulp. In die tijd was er nog geen proces, dus daadkrachtig zijn en handelen in het belang van een ieder kon ik nog niet plaatsen, maar ik zag duidelijk dat daadkracht ergens toe leidde en iets was dat mij op hetzelfde moment beangstigde.

Oplossing:

Niet te vrezen voor de kracht die in mij is, maar de kracht te omarmen en1 en gelijk te zijn/worden met de kracht. Zodat misbruik van de kracht, zoals manipulatie en mijzelf meer voelen uit te sluiten door de kracht in zelfoprechtheid toe te passen en te ontdoen van seksuele energie, maar het te ervaren als mijn vrouwelijke kracht 1 en gelijk aan het leven.

Beloning:

Mijzelf aan te sturen vanuit mijn vrouwelijke kracht 1 en gelijk aan de levenskracht.

 

 

Angstdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik op de golf van mijn ‘vagina power’ zou worden meegevoerd zonder nog enige eigen inbreng te hebben. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijnde controle over mijzelf te verliezen wanneer ik zou genieten van de ‘vagina power’ en met volle teugen eraan zou deelnemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor het aansturen van mijzelf binnen de ‘vagina power’.  Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen binnen de “vagina power’ om ruimte te laten om later de ‘vagina power’ de schuld te kunnen geven van alles dat mis ging.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben mijzelf totaal te moeten tonen/blootgeven als ik echt wil genieten van de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om terughoudend te zijn en niet te kunnen genieten van de levenskracht die in mij is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik niet meer terug kan, wanneer ik participeer in de ‘vagina power’, en het mij beangstigt omdat deze power zo intens is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor het leven 1 en gelijk aan mijzelf en zo altijd een achterdeurtje open te laten om op te geven wanneer angst de overhand neemt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik mijzelf verlam met het overdonderd zijn door de ‘vagina power’ en dus nooit mijzelf compleet overgeef aan mijzelf als mijn levenskracht. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een leven van terughoudendheid te leven en niet de volle 100% te pakken/omarmen als wie ik ben of kan zijn.

 

 

Gedachtendimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien hoe ik verlang naar de ‘vagina power’, maar bang ben een eerste teentje in het water te steken om vervolgens meegesleurd te worden op de golven van mijn verlangen van zelfacceptatie als reflectie van de mannelijke acceptatie/goedkeuring van mij als vrouw. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ te ervaren als spel waar ik als winnaar uit wilde komen door manipulatie, maar mij niet te realiseren dat het geen spel is en ik mijn levenskracht probeer te manipuleren om maar niet voor 100% eraan deel te nemen, maar liever mijzelf te saboteren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien wijzen naar alle oorzaken waarom dingen liepen zoals ze gelopen zijn door de ‘vagina power’ om deze vervolgens als het zwarte schaap te gebruiken en de ‘vagina power’ niet te zien voor wat het is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn levenskracht te beschuldigen van mijn aarzelende houding in het leven en het niet volmondig willen staan in de kracht die in mij is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien staan en met beide handen de ‘vagina power’ van mij af te duwen, uit angst om mijzelf compleet bloot te moeten geven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het blootgeven als een soort van verraad te zien aan de geest die liever niet ziet dat ik mijnlevenskracht omarm en dus voor en met mij achterdeurtjes onderhoudt om mijzelf niet volledig te hoeven geven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien stikken door de intensiteit van de ‘vagina power’ die 1 en gelijk is aan mijn levenskracht. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat dit gevoel van stikken het nog niet aankunnen/aan willen gaan vaneen verbintenis met mijzelf als mijn levenskracht.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest verlamd te zien zitten maar verlangend naar de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te kiezen voor een leven in terughoudendheid en spijt dat ik niet volledig kon kiezen voor mijn levenskracht.

 

 

Verbeeldingsdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij voor te stellen dat ik mij volledig kan verliezen door de controle te verliezen/los te laten en zo echt mijn levenskracht te ontmoeten. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze verbeelding te hebben vanuit een punt van spijt en een verlangen naar hoe het zou kunnen zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verbeelden hoe ik mij volledig 1 voel met de ‘vagina power’ en het mannelijk geslacht manipuleer om zo mijn levenskracht te kunnen ervaren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door oneerlijkheid te moeten/willen ervaren dat ik leven ben en mij niet te realiseren dat dit geen leven is, maar een poging tot het ervaren van leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verbeelden dat de ‘vagina power’ mij aan de hand neemt en alles dat verboden is  juist aan te gaan zonder over gevolgen te hoeven denken. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ als excuus te gebruiken om mijzelf en mijn omgeving te misbruiken.

 

 

Interne gesprekken/backchatdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ de ‘vagina power’ heeft mij in haar macht’ in mij te laten bestaan en zo te denken dat ik geen zelfverantwoordelijkheid hoef te nemen, omdat ik dat niet kan nemen als ik kies voor de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om onverantwoordelijk te willen leven en geleid te willen worden door iets of iemand anders om zo de schuld niet zelf te hoeven dragen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘de ‘vagina power’ is te intens voor mij’ in mij te laten bestaan en zo mijzelf te doen geloven dat ik verveeld was met de mannen die ik probeerde te manipuleren, maar mijzelf niet realiseerde dat ik mijn levenskracht niet wilde ontmoeten/leren kennen uit angst mijzelf te moeten blootgeven/tonen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ als mijn levenskracht niette willen ontmoeten, omdat ik weet dat ik daarvoor de geest zal moeten opgeven als mijn aansturing en zelf het heft in handen moet nemen, wat onoverkomelijk lijkt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘de ‘vagina power’ is het kwade in mij’ in mij te laten bestaan en zo mijn participatie te kunnen stoppen om geen extra gevolgen te creëren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in oneerlijkheid keuzes te laten maken en zo mijn levenskracht af te wimpelen als het kwade uit angst en participatie in de geest.

 

 

Reactiedimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om spijt te voelen wanneer ik zie dat ik een leven van terughoudendheid verkies boven het vrij zijn van de geest. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de angst om de kooi, die de geest is, niet te durven verlaten de boventoon te laten voeren uit angst voor het onbekende.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf schuldig te voelen over het feit dat ik mijn levenskracht niet durfde te verkiezen en zo een leven van terughoudendheid besloot te leven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet meer te zien dat ik een leven van terughoudendheid leef en niet te zien wat dit ooit veroorzaakte en hoe het kan dat ik er al die tijd in ben blijven hangen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te verlangen naar de levenskracht en het tegelijkertijd te vrezen om zo in een statische, passieve staat terecht te komen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet aan te sturen, maar liever bang te zijn voor de intensiteit die ik ben als ik niet terughoud.

 

 

Fysieke gedragsdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om fysiek de angst te voelen als buikpijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf ziek te voelen wanneer ik mijzelf moet aansturen met de daadkracht die in mij is maar die ik niet durf te gebruiken omdat ik nog niet 1 en gelijk aan deze kracht kan gaan staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om warmte in mij te voelen door de aandacht die ik krijg door de ‘vagina power’ en daar geen genoeg van te krijgen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat dit verlangen naar meer nooit zal stoppen of verzadigt raakt, totdat ik mijzelf stop niet volledig in mijn levenskracht te staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om acceptatie te ervaren en mijzelf daardoor lekker in mijn vel te voelen, waardoor ik met opgeheven hoofd over straat ga. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijzelf lekker in mijn vel voel door bevestiging van buitenaf, iets wat ik ook voor mijzelf kan bewerkstelligen wanneer ik niet mijn geest maar levenskracht volg.

 

 

Consequentiedimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door angst nooit in mijn levenskracht te gaan staan en de ‘vagina power’ als verdorven en slecht te zien om zo mijzelf naar beneden te kunnen halen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ teveel te koppelen aan seksuele power en niet te zien als levenskracht en het ontwaken van mijzelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de kracht in mij die zo intens is en goed is wanneer gebruikt in zelfoprechtheid te vrezen en niet 100% te durven volgen om door ervaring te kunnen zien dat wanneer ik in mijn kracht sta en stabiel ben er geen gekke dingen kunnen gebeuren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn van het verdorvene en slechte dat ik ook in mijzelf zie en als een polariteit net zo goed vrees als de levenskracht, waardoor passiviteit optreed.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan om niet voluit te leven en te genieten van de kracht in mij zonder dit te zien als nymfomanie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles aan te grijpen om mijzelf omlaag te halen, zonder te snappen waarom ik dit doe.

 

 

In mijn volgende blog zal ik de zelfvergevingen nog een stapje verder blootleggen om ze vervolgens om te zetten in correctieve zinnen en verbintenissen die ik in het hier en nu met mijzelf aanga.