Dag 276 van 2555: woorden – dimensie – persoonlijk vlak

basisgarantieinkomenWoordenboek betekenis dimensie:

1. afmeting.

2. natuurkundige uitdrukking die het verband aangeeft tussen een fysische grootheid en de drie fundamentele grootheden; lengte, tijd, massa.

3. figuurlijk: draagkracht, laag, strekking; de dimensie van een ideologie

 

Spirituele betekenis dimensie:

1. niveau van bewustzijn

2. trillingsniveau

 

Synoniemen voor dimensie:

afmeting

aspect

betekenis

breedte

dikte

formaat

hoogte

proportie

 

 

Het woord dimensie wanneer ik dat gebruikte betekende voor mij hetzelfde als aspect of meerdere kanten van iets. Door het bestuderen van het Desteni materiaal, kwam er een nieuwe betekenis bij, namelijk de dimensies. Nu leerde ik dit woord in het Engels ‘dimensions’ wat sterke gelijkenissen heeft met het Nederlandse woord dimensies. Wat in de eerste betekenis een woord was dat redelijk tastbaar was, werd dat met de nieuw aangeleerde betekenis ineens heel anders. De dimensies had ik nooit gezien, ik had er contact mee via de portal, maar het is voor mij nog steeds een vrij abstract begrip. Om het meer in een gevoel uit te drukken, zou ik zeggen ‘de andere kant’ of ‘gene zijde’. Iets waar ik niet ben, maar uiteindelijk wel heen ga, waardoor het meer een projectie werd van hoe dat zou zijn dan daadwerkelijk zijn. Dit maakt dat het woord dimensie aan de ene kant een heel erg ‘met twee voeten op de grond’ betekenis voor mij heeft en aan de andere kant een ‘wollige’ ongrijpbare kant heeft. Het woord dimensie heeft dus meerdere dimensies voor mij die zijn gaan functioneren als een polariteit; grijpbaar versus ongrijpbaar.

 

Nu heb ik in mijn blogs veelvuldig het woord dimensie gebruikt voor de onderverdeling van de verschillende aspecten bij het afpellen van personages, zoals: angstdimensie, fysieke dimensie etc. Wat hier gebeurde was het volgende, de ongrijpbare betekenis had ik geleerd via Desteni en mijn blogs zijn gerelateerd aan Desteni. Dus toen wij als Nederlandse groep besloten te bloggen met behulp van de verschillende dimensies en het ook direct vertaald uit het Engels dimensies te noemen werd deze onderverdeling voor mij ondergeschoven onder de pool ongrijpbaar. Dit gaf frictie in mij, want ik was juist bezig  met hele grijpbare zaken. De zelfvergeving en de correctieve zinnen gaven mij juist handen en voeten aan gevoelens en emoties die mij op een ongrijpbare manier in hun macht hadden gehad, dus het strookte niet met elkaar de betekenis van dimensie en wat ik aan het doen was.

 

Op een ander moment hadden wij in de groep een vertaal discussie over het woord dimensie, waarbij ik aangaf dat ik in het vervolg voor het synoniem ‘aspect’ zou gaan kiezen, omdat dit woord grijpbaarder was voor mij en uitdrukte waar ik mee bezig was. Ik ben het woord ‘aspect’ een tijdje gaan gebruiken om te zien of ik die frictie in mij kon wegnemen en dat werkte wel als tussenoplossing. Op dat moment zag ik nog niet dat ik participeerde in een polariteit en ik de pool waar ik heen wilde alleen maar had verzwaard door er een ander woord aan te hangen en het zo positiever te maken. Strikt gezien zijn beide woorden ‘dimensie’ en ‘aspect’ de correcte vertaling van het woord ‘dimensions’, het is de emotionele en gevoelsbalast die ik eraan hing wat maakte dat ik het als goed of fout zag.

 

Ik zag dat ik het erg moeilijk had met het feit dat door het gebruik van het woord ‘dimensie’ het proces waar ik mee bezig ben ineens een ‘wollige’ ‘New Age’ betekenis kreeg, omdat dat mijn associaties waren. Proces is voor mij echt met twee benen op de grond en mijn associaties bij het woord ‘dimensies’ haalde dat steeds overhoop. Waar tegelijkertijd gevoelens en emoties overhoop gehaald werden. Het woord ‘aspect’ waar ik geen specifieke emoties en gevoelens bij heb fungeert nu dus als een soort van brug om uit de polariteit te geraken en het woord ‘dimensie’ weer als neutraal te kunnen zien.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om meer van het woord ‘dimensie’ te maken dan wat de werkelijke betekenis van het woord is.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen aan het groter maken van een woord voor eigenbelang, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik iets te verliezen denk te hebben en zo alle registers open trek om mijn eigenbelang te behouden. Ik stop het eigenbelang door groter maken en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘dimensie’ te nemen/gebruiken in zijn originele betekenis zonder mijn emoties en gevoelens.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten sturen door de extra energetische betekenissen die ik aan het woord ‘dimensie’ gaf.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in het niet aansturen van mijzelf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat wanneer ik mij laat aansturen door zaken van buitenaf ik geen zelfverantwoordelijkheid kan nemen voor mij en mijn woorden/daden. Ik stop het mij laten aansturen van buitenaf en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vanuit zelfverantwoordelijkheid en zelfoprechtheid mijzelf aan te sturen in het belang van een ieder.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in de polariteit grijpbaar – ongrijpbaar en aan de hand van deze polariteit mijn wekelijkheid in te delen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de polariteit grijpbaar – ongrijpbaar dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik frictie in mijzelf creëer die er niet is of hoeft te zijn. Ik stop de participatie in de polariteit/frictie en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen onnodige frictie in mijn leven te brengen door angst voor verlies van zaken van de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn proces van een polair label te voorzien en angst te hebben dat mijn proces een ongrijpbaar proces wordt, terwijl ik aan den lijve ondervind hoe grijpbaar/tastbaar het proces voor mij is.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de angst dat mijn proces ongrijpbaar is, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik de angst van mijn ‘geest’ volg en mij daardoor als mindere maak aan mijn proces. Ik stop de angst en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn proces als minderwaardig af te schilderen door woorden als ongrijpbaar en grijpbaar te hanteren en zo mijzelf angst inboezem over de effectiviteit van mijn proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten verblinden door deze polaire betekenis van het woord ‘dimensies’ en zaken ineens als negatief te beoordelen die nog positief of negatief zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de polariteit positief – negatief, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik een waardeoordeel aan mijn proces wil hangen en zo in de angst van de ‘geest’ meega dat mijn proces toch niets waard is. Ik stop de participatie in deze polariteit en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn proces door de energetische betekenis van het woord ‘dimensie’ niet te beoordelen of te veroordelen, maar het te doorlopen en te zien/begrijpen/realiseren waar ik doorheen ga om het zo los van oordelen te corrigeren en bij te sturen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf op het verkeerde been te zetten wat betreft de betekenis van het woord ‘dimensie’ en zo de wereld van mijn ‘geest’ te leven in plaats van wat hier is in het fysieke.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de wereld van mijn ‘geest’, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik hiermee kies voor de angst en niet voor het leven en het durven leven van het leven. Ik stop de deelname in de ‘geest’ en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/begrijpen/realiseren dat participatie in de ‘geest’ mij een wereld van angst oplevert die mij op irrationele wijze lukraak keuzes doet maken, terwijl de fysieke wereld hier is en klaar is voor mij om er bewust aan deel te nemen en niet weg te schuilen in de zogenaamde ‘bescherming’ van de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het gevoel te erkennen dat met het woord ‘dimensie’ mijn tastbare/grijpbare proces wordt afgepakt, als iets dat buiten mijn macht ligt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen aan een gevoel van afgepakt/misdeeld te zijn, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik dit mijzelf allemaal aandoe door andere betekenissen aan woorden te geven en daardoor mijn ‘geest’ realiteit in de war schop. Ik stop het gevoel van afgepakt/misdeeld en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat alleen ik mijzelf iets kan afpakken/ontnemen en dat dit precies hetgeen is wat ik doe door een energetische betekenis aan het woord ‘dimensie’ te geven en dus niet meer instaat ben om het woord zuiver te kunnen leven in mijn fysieke realiteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst toe te staan voor het eventueel verliezen van mijn tastbare/grijpbare proces.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de angst voor verlies, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik degene ben die dit verlies kan veroorzaken door teveel tijd in de ‘geest’ te spenderen en zo niet kan deelnemen aan mijn ‘grijpbare/tastbare proces. Ik stop de angst voor verlies en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet zelf-destructief te zijn en mijzelf te dreigen met het afpakken van mijn tastbare proces dat mij veel waard is omdat ik kan zien dat dit de sleutel tot zelfbevrijding is, maar mijzelf juist te ondersteunen en te assisteren in dit tastbare fysieke proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘wollige’ betekenis van het woord ‘dimensie’ te veroordelen als niet van het proces zijnde en iets dat gemeden moet worden.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in veroordelingen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik mijzelf veroordeel op basis van deze energetische betekenissen van het woord ‘dimensie’ en dat ik het proces niet wil identificeren met wolligheid uit angst dat ik dan op het verkeerde pad kom. Ik stop het veroordelen en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het proces/mijzelf niet te veroordelen wanneer het naar mijn smaak te wollig wordt, maar daar aan te sturen waar het proces niet in het fysieke plaatsvindt maar meer in de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn daadkracht weg te geven aan de energetische betekenis van het woord ‘dimensie’.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in het weggeven van mijn daadkracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik de keuze heb om mijn daadkracht terug te nemen. Ik stop het weggegeven van mijn daadkracht en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om zelfverantwoordelijk te zijn en mijzelf aan te sturen zonder invloeden van buitenaf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te limiteren door de energetische betekenis die ik gaf aan het woord ‘dimensie’.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de limitatie van mijzelf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik kan beslissen of ik mijzelf limiteer of de vrijheid geef om mijn woorden te leven als levende woorden. Ik stop de limitatie en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘dimensie’ weer terug te brengen tot een levend woord dat ik kan leven in het belang van een ieder.

Dag 261 van 2555: Paranoia: verzuurde relatie met het systeem – zelfverbintenissen op het woord gebonden

basisinkomengarantieIn deze blog zal ik mijn zelfvergevingen omzetten naar realisaties en verbintenissen die ik met mijzelf aanga om zo de daadwerkelijke verandering als een fysieke daad in mijn werkelijkheid te manifesteren, die de verandering tastbaar maakt voor mijzelf en mijn omgeving.

 

 

Wanneer en als ik mijzelf zie limiteren binnen het systeem door mij te definiëren door het woord ‘gebonden’ dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn fysieke daden/beweegredenen baseer op een definitie gevormd door mijn geest binnen een enkele dimensie van het woord ‘gebonden’. Ik stop de limitatie die een startpunt heeft van éénzijdig een ‘probleem’ willen bekijken en zo een op voorhand selectieve oplossing te creëren dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om eerst te kijken en te onderzoeken of een woord meerdere betekenissen heeft en dus meerdere dimensies beslaat en zo uit te sluiten dat ik participeer in een polariteit of een éénzijdige weergave – van het woord dat mij het meest aanspreekt – waardoor ik mijn werkelijkheid kan manipuleren tot een gewenste uitkomst.

 

Wanneer en als ik mijzelf alleen het positieve van een woord zie benoemen/beleven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf om de tuin leid en er wel een negatieve belevenis moet zijn, puur en alleen omdat ik mij binnen een polariteit bevind. Ik stop de polariteit en hang naar positiviteit en ik neem 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik de negatieve betekenis van een woord ervaar en alleen het positieve in mijn geest leef, ik op mijn hoede moet zijn. Het positieve wi mij doen geloven dat alles okay is zodat ik een rookgordijn opwerp voor het zien/realiseren/begrijpen van mijn werkelijke fysieke werkelijkheid die ik leef met dit woord.

 

Wanneer en als ik mijzelf warm voel worden van binnen door het woord binden en de positieve betekenis die ik eraan heb gegeven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij om de tuin laat leiden door dit positieve energetische gevoel en zo maar een deel van mijn werkelijkheid ervaar. Ik stop het zelfbedrog en verdraai niet langer mijn werkelijkheid voor een positief energetische ervaring die mijn fysieke werkelijkheid vervangt en ik neem 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf niet langer te laden met een positief energetisch gevoel die een leegte moet opvullen die het ontkennen van de negatieve ervaring van het woord binden mij geeft.

 

Wanneer en als ik mijzelf ervaar als in een frame van niet faire regels geduwd te woorden dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij laat leiden door een éénzijdige betekenis van het woord gebonden en vervolgens deze ervaring van de geest leef in mijn fysieke werkelijkheid. Ik stop  en neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf niet langer te laden met een negatief energetisch gevoel die als een zware deken over mijn bestaan wordt geslagen, maar mij in plaats daarvan te focussen op de daadwerkelijke impact van het woord gebonden op mijn fysieke bestaan en dit te keren tot een ‘in het belang van iedereen’ oplossing.

 

Wanneer en als ik mijzelf de negatieve betekenis die ik aan het werkwoord binden heb gegeven zie onderdrukken dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het negatieve niet wil ervaren zodra het positieve als eerste opkomt in mijn geest. Ik stop het onderdrukken en ervaar het werkwoord binden zoals het daadwerkelijk voorkomt in mijn fysieke realiteit los van emoties/gevoelens waardoor ik 1 en gelijk deel neem aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer mijzelf te bevinden in de polariteit van het werkwoord binden, maar mij te plaatsen in mijn daadwerkelijke fysieke werkelijkheid met de wetenschap dat dit woord meer behelst dan de éénzijdigheid die ik het heb willen toekennen.

 

Wanneer en als ik mijzelf definieer als iemand die vast zit aan de regels van het systeem dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij beperk tot één facet van wie ik kan zijn in mijn fysieke werkelijkheid. Ik stop het definiëren/limiteren van mijzelf – als het systeem – als één facet van wie ik kan zijn en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf niet te definiëren door woorden en hun door mij gegeven energetische positieve/negatieve lading, maar mijzelf te ervaren door de handelingen die ik doe en de woorden die ik spreek in mijn fysieke werkelijkheid, waardoor ik tastbaar kan zien wie ik ben en tastbaar kan toeleven naar diegene die ik wil zijn door mijzelf te veranderen in het belang van een ieder.

 

Wanneer en als ik mijzelf vast zie komen te zitten binnen de beperkingen van het systeem dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de beperkingen van het systeem toesta als de beperkingen van mijzelf waardoor ik mij vleugellam ervaar/voel. Ik stop de beperkingen in mijzelf als het systeem en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat wanneer ik de beperkingen van de regels van het systeem ga internaliseren ik deze beperkingen ga leven en vervolgens deze beperking wordt –  één en gelijk aan het systeem – en absoluut niet meer helder kan zien hoe ik naar een “in het belang van iedereen’ oplossing kan komen. Dus zal ik de beperkingen moeten identificeren en niet internaliseren, om zo wel deel te zijn van het systeem, maar niet het systeem te zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie verdwijnen in een wereld die ik om het woord gebonden heen creëerde dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij laat meeslepen door negatieve energie ervaringen die deze wereld die ik in de geest creëerde met zich meebrengt . Ik stop het verdwijnen in deze fictieve wereld van de geest en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen wanneer ik mijzelf vrijwillig laat meesleuren in de wereld die ik creëerde rond het woord gebonden, dus wanneer ik mij beperkt voel door het systeem en als een slachtoffer verdwijn in de geest om het systeem te beschuldigen van beperkingen die ikzelf in stand houd in en als de geest in en als mijn leven.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie rebelleren tegen het systeem als in een ouder-puber relatie dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik geen verantwoordelijkheid wil nemen voor het deel zijn van het systeem maar mij liever afzet en als slachtoffer wegzet. Ik stop deze rol als rebel en dus neem ik mijn zelfverantwoordelijkheid terug en neem 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen rebel van het systeem te zijn maar een ‘kritische veranderaar’ door de beperkingen/tekortkomingen van het systeem eerst in mijzelf te veranderen als deel van mijzelf en deel van het systeem en dan naar buiten toe te treden en te zien/benoemen wat er veranderd kan worden aan ons huidige systeem (in dit geval schoolsysteem).

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vechten tegen het systeem of liever gezegd mijn angst om het onderspit te delven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik eerdere ervaringen met het systeem projecteer op deze ervaring waardoor ik niet vrij ben van emoties/gevoelens en dus geen helder oordeel kan vellen. Ik stop het vechten tegen het systeem als mijzelf en ik neem 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wraak niet als leidraad te nemen om te zorgen dat ik als winnaar uit de bus kom wanneer ik in conflict ben met het systeem/mijzelf en dus elke situatie als nieuw te nemen/ervaren waardoor emoties/gevoelens uit het verleden geen rol kunnen/mogen spelen op mijn beslissingen in het heden.

 

Wanneer en als ik mijzelf het woord gebonden en systeem zie koppelen dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik bezig ben om een negatieve gevoelservaring op te roepen en daardoor geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen. Ik stop deze koppelingen en breng beide woorden terug naar wat ze zijn en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord gebonden en systeem niet meer als een koppeling in mijn geest te ervaren en tot uitdrukking te brengen in mijn fysieke werkelijkheid, omdat ik zie/realiseer/begrijp dat dit geen effectieve manier is om mijzelf te ervaren binnen de context van verandering en ‘leven in het belang van een ieder’.

 

Wanneer en als ik mijzelf vanuit angst alles zie opvolgen wat het systeem mij dicteert om erger te voorkomen dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik gedreven wordt door angst en niet door gezond verstand. Ik stop de angst als het breken van de wil om een slaaf van het systeem te zijn en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet de angst voor het systeem als leidraad voor mijn handelen te nemen maar te onderzoeken waarom ik angst heb voor mijzelf als het systeem als ongeleid projectiel dat al wrakend als de winnaar uit het gevecht wil komen. Dus ik laat het gevecht in mijzelf als het systeem los en gebruik mijn gezond verstand om tot oplossingen te komen daar waar het systeem/de regels tekort schieten voor mijn situatie.

 

Wanneer en als ik mijzelf inferieur zie opstellen ten opzichte van het systeem om het niet te alarmeren en dus mijn eigen zin te kunnen doen dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij feitelijk superieur voel aan het systeem en deze polariteit uitspeel om te laten zien aan mijzelf dat ik het systeem de baas ben en het mij zijn wil niet meer kan opleggen. Ik stop de polariteit en ik neem 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer in polariteit met het systeem te leven en niet langer mijn energie te stoppen in het systeem te slim af te zijn en mijzelf alleen nog voort te bewegen door de positieve energie die dat oplevert.

 

Wanneer en als ik mijzelf gebonden voel aan het systeem dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik geen band heb opgebouwd met het systeem als mijzelf uit angst voor wat het systeem/ikzelf mijzelf kon/kan aandoen door ineffectieve beslissingen gestoeld op emoties/gevoelens. Ik stop het afzetten tegen het systeem en investeer tijd in het opbouwen van een band met het systeem als mijzelf en dus neem ik 1 en gelijk deel aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de band met het systeem als mijzelf nu voor het eerst te gaan opbouwen door geen angst meer te hebben voor het systeem als mijzelf maar het te leren kennen door zijn verschillende regels/wetten, die mij het systeem doen leren kennen en zo doen leren omgaan met het systeem als mijzelf.

 

Herdefiniëring van het woord gebonden:

ge-bond-en –> geen-bond–> geen band

Waarbij ik in dit geval het woord definieer binnen het aspect en de koppeling met het systeem als laatste stap om verder te kunnen binnen dat systeem.

Gebonden: gebonden zijn aan: een band opbouwen met hetgeen waar men een relatie mee heeft om zo in gelijkheid binnen deze relatie als één en gelijk te staan.

Dus in dit geval zou dat zijn: een relatie van gelijkheid aangaan met het systeem als mijzelf zonder ruis van emoties/gevoelens/angsten/polariteiten.