Dag 333 van 2555: wat is het dat ik denk verloren te hebben wanneer ik spreek over ‘terugkrijgen’ – deel 2 – zelfvergevingen en zelfcorrecties

Dip-Lite cursusDeze blog is een vervolg op de vorige blog, het lezen van de vorige blog biedt context voor deze blog.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om ‘terugkrijgen’ te beschouwen als een gunst die ik van de ander moet krijgen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van de ander verantwoordelijk stellen voor een gemis binnenin mijzelf om mijzelf aansturen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet van de ander kan verlangen dat te veranderen in mijn leven waar ik mijn eigen zelfverantwoordelijkheid zal moeten nemen. Ik stop het niet nemen van mijn zelfverantwoordelijkheid en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘krijgen’ niet als een gunst te beschouwen die ik moet verkrijgen van de ander zodat mijn passieve houding geoorloofd is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het woord ‘terug’ te beschouwen als iets dat er ooit was en verloren raakte wat vervolgens weer gevonden werd om zo tot mij terug te keren.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van iets als verloren te beschouwen en wat dus automatisch betekent dat het weer terug moet keren om opnieuw de balans in evenwicht te brengen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik verliezen en terugvinden aan elkaar gekoppeld heb als een vanzelfsprekendheid en dus mijzelf uit balans voel wanneer deze polariteit niet naar de positieve pool doorslaat. Ik stop de polariteit en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet te participeren in de polariteit van verliezen versus terugvinden en mijn balans in het leven te herstellen, door te zien wat het gemis is dat ik ervaar en hoe ik dat zelf actief, door mijzelf aan te sturen, kan terugbrengen naar een balans in mijzelf los van deze polariteit, maar gebaseerd op de balans tussen zelfverantwoordelijkheid en gezond verstand in het moment.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te ervaren om mijn kind te verliezen, zodra ik zie dat de levenssprankel uit mijn kind verdwijnt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst te ervaren zodra ik zie dat ik niet meer heb wat ik eerst wel had, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik bang ben voor de verandering die zich aandient als een negatieve ervaring. Ik stop de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet in angst te schieten wanneer ik zie dat het niet goed gaat met mijn kind, maar te zoeken naar oplossingen en mij niet te laten verlammen door de angst.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat ik afscheid van mijn kind moet nemen wanneer haar puurheid/levensenergie weg sijpelt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van afscheid nemen als reactie op iets dat verandert en niet langer is zoals het was, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik door afscheid te nemen mijzelf neerleg bij de verandering die wellicht niet hoeft plaats te vinden en dus niet in het belang van een ieder is. Ik stop het afscheid nemen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in plaats van afscheid nemen en rouwen om dat wat geweest is direct te onderzoeken waarom deze verandering plaats heeft gevonden en het rouwen achterwege te laten als acceptatie van een situatie die nog niet uitgekristalliseerd is .

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te rouwen om iets dat nog niet afgesloten kan of hoeft te worden.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van rouwen als overlevingsmechanisme om mijzelf niet langer te bewegen maar juist te stoppen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik direct zodra het punt van willen rouwen zich aandient juist moet gaan kijken wat er aan de hand is. Ik stop het rouwen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf niet te stoppen doormiddel van rouwen als overlevingsmechanisme, maar juist dit punt te gebruiken om te zien waarom deze verandering heeft plaatsgevonden in mijn kind.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om eerst te rouwen en pas later te zien dat ik iets moet veranderen aan de situatie, wat ik vervolgens ervaar als iets terug moeten krijgen/nemen door te vechten.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van later inzien dat ik niet effectief gehandeld heb en dit recht willen zetten door te vechten voor mijn kind, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet geloof dat ik zonder vechten nog terugkrijg wat ik eerder heb laten gebeuren zonder vragen te stellen. Ik stop het vechten en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het vechten om te zetten in het onderzoeken van mijzelf naar het waarom ik een triggerpoint gemist heb door mijn tijdlijnen terug te lopen en vervolgens te zien hoe ik dit punt nu kan lopen en stabiliseren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om spijt te hebben dat ik niet op jonge leeftijd met mijn kind de weg van homeopathie heb gelopen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van spijt door terug te kijken en nu te zien hoe ik het anders had kunnen aanpakken met een andere meer gewenste uitkomst, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de emotie spijt gebruik om mijzelf te beschuldigen van nalatigheid. Ik stop de spijt en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de spijt te stoppen en om te zetten in actie, de spijt heeft mij getoond dat mijn aanpak effectiever kan, terwijl het mijzelf beschuldigen werkt als het mijzelf op de plaats vasthouden en mijn actie blokkeert.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf schuldig te voelen dat ik niet die informatie tot mij heb genomen om de weg van homeopathie te kunnen nemen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van terugkijken naar het verleden en mijzelf daar in vast te zetten, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat, wanneer ik door zelfaansturing mijzelf in het hier en nu houd, ik mijzelf niet hoef vast te zetten in het verleden. Ik stop het terugkijken en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in te zien dat ik het verleden niet kan veranderen, maar wel wie ik ben in het hier en nu door de ervaring die ik heb opgedaan in het verleden kan ik voorkomen dat ik in de toekomst dezelfde valkuilen neem.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf schuldig te voelen dat ik niet alles eraan heb gedaan om mijn kind weer in balans te krijgen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van zelfbeschuldiging en zo mijzelf door emoties op de plaats te houden, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf niet moet tegenwerken door emoties aan te grijpen om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen. Ik stop de zelfbeschuldiging en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer mijn kind in balans moet worden gebracht ik dat ook doe en niet terugkijk naar hoe dat in het verleden niet gelukt is en mijzelf als zodanig te straffen en niet te stimuleren/aan te sporen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een emotionele ontlading te voelen bij het langzaam ‘terugkrijgen’ van mijn kind, doordat ik mij minder schuldig hoef te voelen wanneer de dingen toch weer op zijn pootjes terecht komen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijzelf minder schuldig voelen wanneer de dingen toch weer goed komen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niets heb aan schuld, maar lering moet trekken uit het verleden, om effectief te kunnen zijn in het heden. Ik stop de schuldvraag en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de schuldvraag niet kleiner te maken door een positieve uitkomst, maar te zien waarom ik mijzelf beschuldig van zaken die ik in het moment op een bepaald moment in mijn leven niet allemaal kon overzien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te beschuldigen voor de onwetendheid waarin ik verkeerde toen mijn kind langzaam begon weg te kwijnen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van schuld als terugwerkende straf te gebruiken, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik een zondebok nodig heb voor hoe zaken gelopen zijn. Ik stop het mijzelf straffen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet te zoeken naar een zondebok maar naar een oplossing om mee verder te kunnen en zo mijzelf te accepteren in ieder moment waardoor ik kan zien hoe ik mijzelf kan verbeteren in de volgende ademhaling waardoor ik de oplossing kan lopen in het hier en nu.

 

In mijn volgende blog pak ik de herdefiniëring van het woord ‘terugkrijgen’ aan.

Advertenties

Dag 246 van 2555; candida – de illusie van misbruik – de gewilde vriendin willen zijn – deel 2

equal money capitalismDit is een vervolg op mijn vorige blog, waarin ik een start maakte om naar mijzelf te kijken in relatie tot de candida die ik had en de vrees voor het terugkeren hiervan. In deze serie neem ik een onderwerp uit mijn verleden ‘het niet nummer 1 te zijn voor de ander binnen een relatie’ (relatie in de ruimste zin van het woord) onder de loep, in het kader van de zuurheid en verbitterdheid die ik nog steeds ervaar door de herinnering hieraan.

Probleem:

Binnen relaties mijzelf afgedankt/verraden/misbruikt te voelen zodra duidelijk wordt dat ik niet de vriendin ben maar meer een kennis of een vage vriendin.

Oplossing:

De herinnering los laten als startpunt voor een nieuwe relatie, om zo echte relaties aan te gaan.

Beloning:

Niet langer verzuurd binnen een relatie te zijn, maar met anderen samen te zijn als zelfexpressie en niet om leuk gevonden te worden en geaccepteerd te worden.

 

Angstdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om afgedankt te worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de uitkomst van een net aangegane relatie al te definiëren door het afgedankt zijn als startpunt en als gevolg te leven in het hier en nu.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik verraden zal worden door het geven van mijn loyaliteit. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te durven geven 1 en gelijk aan het leven aan de ander als mijzelf, uit angst dat ik door de ander zal worden verraden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik alleen dan angst kan hebben verraden te worden door de ander wanneer ik tegelijkertijd vrees om verraden te worden door mijzelf, door opnieuw een relatie aan te gaan waarin ik als startpunt de vrees om verraden te worden leef, en zo bang ben mijzelf bloot te stellen aan teleurstellingen, teleurstelling in mijzelf als de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik misbruikt zal worden in een relatie die ik graag instant houd om alsjeblieft leuk genoeg gevonden te worden om te mogen blijven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles te willen doen om maar leuk genoeg gevonden te worden, waarbij ik aan mijzelf als fysiek wezen totaal voorbij ga en mijzelf zo blootstel aan eventueel misbruik, dat door mijzelf getolereerd word.Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te saboteren door misbruik te accepteren en toe te staan om belangrijk in iemand anders zijn/haar leven gevonden te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben alleen op de wereld te zijn wanneer ik niet die speciale iemand in iemand anders zijn/haar leven kan zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik nooit alleen kan zijn als ik mijzelf heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om niemand te zijn wanneer ik niet speciaal kan zijn voor een ander. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik eerst speciaal voor mijzelf moet zijn om zo gefundeerd mijn relaties te kiezen met een startpunt van gelijkheid en eenheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om als grijze muis niet op te vallen in de grijze massa en zo nooit een relatie van waarde aan te kunnen gaan met een ander. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik speciaal moet zijn om voor de ander aantrekkelijk genoeg te zijn om met mij te willen zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik mijzelf zal moeten opgeven binnen een relatie om mij zo te voegen naar de ander dat hij/zij mij zal blijven zien staan. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te compromitteren omwille van het hebben van een relatie en zo mijzelf te saboteren.

Gedachtendimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf als een oude schoen afgedankt en aan de kant geschoven te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te zien vastklampen aan een relatie die is gebaseerd op ongelijkheid/geheimzinnigheid om in ieder geval een relatie te hebben en niet alleen te hoeven eindigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf vernederd te zien door het verraad aan mijzelf binnen het accepteren van een relatie in ongelijkheid. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om eenrelatie met eenander als belangrijker te zien dan een relatie met mijzelf te creëren alvorens met een ander dit aan te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf fysiek eraan onderdoor te zien gaan door de zelfsabotage en de acceptatie van meer dan ik werkelijk zou willen om maar leuk genoeg gevonden te worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik degene ben die mijzelf aanstuurt en dus altijd kan en mag zeggen, tot hier en niet verder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf helemaal alleen op de wereld te zien en een leegte in mijzelf te ervaren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om die leegte in mij te ervaren als de vijand en niet mijzelf te realiseren dat die leegte door mij is gecreëerd en dus dat is wat ik ben en geworden ben, zonder aansturing en zonder zelf-wil geleefd door de ander om zo mijzelf in leven te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest als een niemand te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik geen niemand kan zijn omdat ik leef en fysiek hier ben en deelneem aan het leven, ik ben iemand, zonder ook nog maar iets daarvoor te hebben gedaan en pas wanneer ik invulling geef aan mijzelf als iemand dan bereik ik een punt waarop ik kan kiezen voor het leven of tegen het leven en dat is geheel aan mij zonder iemand de schuld van het eindresultaat te kunnen geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest in de grijze massa te zien verdwijnen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het verdwijnen in de groep en niet als een speciaal iemand eruit te springen als negatief te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn voorprogrammering te geloven dat alleen wanneer ik speciaal ben ik het ga redden in deze wereld en zo mijn ego oppoets en laat groeien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest te zien wegkwijnen in een relatie door mijzelf volledig op te moeten geven om zo nummer 1 voor de ander te kunnen zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om als ego mij niet te kunnen voorstellen dat een relatie niet bestaat uit speciaal zijn of mijzelf wegcijferen, maar het gelijk en 1 aan elkaar staan betekent.

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijzelf te verbeelden dat ik zo gewild/geliefd ben dat ik kan kiezen met wie ik een relatie wil beginnen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het aangaan van een relatie als zie dat ik onderga en niet iets is wat door zelfaansturing ontstaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik zo leuk ben dat ik mij nooit zorgen hoef te maken of ik wel nummer 1 ben in de relatie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in angst te leven of ik nog wel leuk genoeg ben of over hoe ik nummer 1 kan worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een relatie als een wedstrijd te zien waarin ik moeten vechten voor die nummer 1 plek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik gewaardeerd word voor wie ik ben. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik eerst mijzelf moet waarderen en moet snappen wie ik ben alvorens ik dat uit kan dragen naar de ander, zodat de ander dit kan zien.

Interne gesprekken/backchatdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ik mag er niet zijn’ in mij te laten bestaan en zo verbittert in de relatie te blijven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zo verbitterdheid te worden en te leven en mij niet te realiseren wat dit tot gevolg heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘ik ben niet goed genoeg’ in mij te laten bestaan en zo te twijfelen aan mijzelf. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het niet nummer 1 zijn bij de ander persoonlijk te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ik wil niet een geheim zijn’  in mij te laten bestaan en zo juist mijzelf tot een geheim/onzichtbaarheid weg te vagen door het zijn van een geheim te leven.Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om weg te kwijnen uit medelijden voor mijzelf en mijzelf niet te realiseren dat ik een slachtofferrol aanneem en zo nooit mijzelf kan aansturen en 1 en gelijk aan mijzelf kan gaan staan, laat staan en 1 gelijk aan alles dat leeft.

Reactiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in de ander en niet de teleurstelling terug te nemen naar mijzelf om zo te zien dat het eenteleurstelling in mijzelf is door gebrek aan zelfaansturing en staan in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf afgedankt te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijzelf afdank wanneer ik niet sta als leven en dus net zo goed niet kan bestaan wanneer ik weiger te leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om spijt te hebben van het mijzelf saboteren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wel te zien dat het anders moet/kan, maar mijzelf niet kan aansturen tot eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verbittert te zijn met mijn situatie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de situatie en de ander de schuld te geven van niet dat te hebben in het leven waar ik op hoopte, erkenning voor wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf minderwaardig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet 1 en gelijk aan het leven te staan en zo mijzelf als minder te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf ongelukkig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een polariteit en mijzelf niet te realiseren dat geluk een gevoel is van tijdelijke aard en alleen door de geest geleefd kan worden, waardoor ik geluk alleen dan kan ervaren als ongeluk aan de andere kant van de pool ligt te loeren en ik er alles aan doe om daar niet te geraken.

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf misselijk te voelen als een verrader van mijzelf. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te blijven saboteren ook wanneer ik zie dat ik niet goed bezig ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om afwezig en zweverig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn werkelijkheid te ontvluchten door in de geest te verblijven en zo mijn zelfsabotage niet onder ogen te hoeven zien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in uiterste fysieke paraatheid te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in een overlevingsangst te leven binnen mijn relatie met de ander.

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze ervaringen van verbitterdheid/zuurheid mee te nemen in andere nieuwe relaties. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om na de eerste relatie in verbitterdheid nooit meer echt een andere relatie beleefd/geleefd te hebben door elke nieuwe relatie te bekijken door de ogen van de eerste relatie in verbitterdheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn verbitterdheid te gaan geloven dat ik het niet waard ben om een relatie met iemand aan te gaan in gelijkheid en eenheid. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen relaties meer aan te willen gaan uit angst dat ik niet nummer 1 kan zijn en niet teleurgesteld wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om aan het woord relatie het woord teleurstelling te koppelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op deze manier geen relaties meer aan kan gaan zonder al op voorhand de teleurstelling te visualiseren en uit te spelen in mijn geest.

wordt vervolgd…